Człowiek jako marionetka

Człowiek odgrywa znaczącą rolę w opowiadaniach Lovecafta, jednak odbiega ona od wszelkich standardów. Żaden inny pisarz nie traktuje głównego bohatera w sposób tak przedmiotowy. Człowiek w opowiadaniach Lovecrafta jest istotą bardzo mierną, można powiedzieć że najmizerniejszą we wszechświecie, istotą która jest bezbronna wobec potęgi starych bóstw, czy potworów z wyobraźni pisarza. Lovecraft nie jest humanitarny, i nie szczędzi człowiekowi ran, śmierci, ani cierpienia. Nigdy nie jest to zawinione, zawsze człowiek jest skazany na swój los, nierzadko na samym początku utworu, kiedy dowiadujemy się co się z grubsza stało. Lovecraft pokazuje los człowieka zanim jeszcze jest on rozstrzygnięty, wyprzedza wydarzenia, co sprawia że czytelnik wie co się stanie, nie wie tylko jak i czemu, zawsze niewidomych jest więcej, niż wiadomych. Paradoksalnie zdradzenie zakończenia, którym zazwyczaj jest masakra, jest zabiegiem który wprowadza jeszcze większy niepokój i wgniata czytelnika w fotel właśnie już na samym początku opowieści. Rzadko się zdarza żeby bezbronny człowiek wyszedł obronną ręką z niebezpieczeństw, które nałożyłby na niego Lovecraft. Najczęściej przypłaca je śmiercią, szaleństwem, lub trwałym urazem w psychice.